nieuws   16 november 2015     0 foto's
Misschien ben ik tien jaar te vroeg geboren


Onderstaand een interview met Jorike Olde Loohuis in het dagblad van Het Noorden.
Jorike speelde tot haar negentiende bij vv Reutum  en was de eerste en enige international die bij vv Reutum  speelde.
Een interview dat ook  vv Reutum ( als eerste Nederlands kampioen damesvoetbal in 1974, misschien wel de bakermaat van het Nederlands vrouwenvoetbal ) weer mooie pr oplevert.


Misschien ben ik tien jaar te vroeg geboren’
Ze speelde al op het hoogste niveau toen Vivianne Miedema pas haar eerste stapjes op het voetbalveld zette. Inmiddels is de fraaie carrière van Jorike Olde Loohuis, een van de beste noordelijke voetbalsters ooit, onlangs geruisloos afgesloten. Maar ze pioniert onvermoeibaar voort. En met het noordelijke vrouwenvoetbal komt het echt weer goed, belooft ze.

Wat Vivianne Miedema nu is, was Jorike Olde Loohuis de laatste tien jaar. Zo ongeveer, althans. Natuurlijk, Miedema is spits, Olde Loohuis vooral verdediger. Maar Olde Loohuis was vóór Miedema een van de laatste vrouweninternationals die we in Groningen en Drenthe hebben gehad. En, om haar kwaliteiten nog wat beter in te kunnen schatten: nog maar vier jaar geleden werd ze als speelster van eredivisionist SC Heerenveen uitgeroepen tot de beste voetbalster van Nederland. Daar kreeg ze de Gouden Schoen voor. “Na een net verloren bekerfinale nota bene.” zegt zij, terwijl ze zich daar nog steeds een beetje kwaad om kan maken. “AZ won met 2-0 van ons. Ik dacht toen: donder toch op met die prijs. Maar nu ben ik er toch wel trots op dat ik ooit de beste van het land was.”
 
Inmiddels is de geboren Overijsselse, die zich na haar jeugdjaren bij vv Reutum op haar negentiende aanmeldde bij Oranje Nassau in Groningen en na haar periode bij Heerenveen voor haar laatste vier jaar ook weer op sportpark Coendersborg speelde, na afgelopen seizoen met voetbalpensioen gegaan. Op het veld althans. In de zaal én op het strand gaat ze namelijk onvermoeibaar door. Daarnaast is ze bij ON tegenwoordig secretaris van de vrouwentak, traint en coacht ze zo nu en dan lagere teams en is in de sport werkzaam. Ze is namens de gemeente Veendam directeur van zwembad Tropiqua.
 
Het is mooi geweest, vindt ze. “Elke zondag kreeg ik steeds meer last van spierpijntjes, mijn lichaam gaf aan dat het wel genoeg was.” En die lege zaterdagen na haar ‘pensioen’, waar ze als actief voetbalster zo tegenop zag? “Haha, nog niks van gemerkt eigenlijk. Ja, dat ik nu op vrijdag een borreltje kan drinken, dat is wel fijn. En die zaterdag komt wel vol. Ik heb een broer in Utrecht, een zus in Den Haag en eentje in Groningen en mijn ouders wonen nog in Reutum. Geen probleem.”
 
Het afgelopen weekend reisde Olde Loohuis (32) zelfs naar Oslo, waar ze haar vriendin Sherida Spitse bezocht. Tussen 2008 en 2011 speelden de twee samen bij SC Heerenveen in de eredivisie én bij Oranje, waarvoor Olde Loohuis tweemaal uitkwam. Spitse is zeven jaar jonger en nog steeds een vaste waarde op het middenveld van het Nederlands vrouwenteam. In 2014 maakte ze de overstap naar Noorwegen, waar ze betaald voetbal speelt bij Lilleström SK. Het tripje was om jaloers van te worden, al zal Olde Loohuis dat niet snel zijn. “Het ging mij niet om het geld. Nooit. Maar als ik zie dat Sherida gewoon van het voetballen kan leven, tja. Dan denk ik wel eens: misschien ben ik gewoon tien jaar te vroeg geboren.”

 Want de huidige vrouwenvoetbalsters aan de top krijgen wat Olde Loohuis niet, of slechts in geringe mate, kreeg: aanzien, aandacht en geld. Natuurlijk, het zijn niet allemaal dikbetaalde fullprofs, daar bij Oranje. “Maar ze verdienen er wel mee. Velen hebben nog een baan of studie ernaast, maar sommigen, zoals vooral ook Vivianne, kunnen er echt goed van bestaan. Dat was in mijn tijd onmogelijk.”

 Met lede ogen ziet de Groningse aan hoe het noordelijk vrouwenvoetbal in een vrije val is geraakt. Speelden Oranje Nassau en The Knickerbockers drie jaar gelden nog allebei in de topklasse, na de eredivisie het tweede niveau, tegenwoordig bungelen ze onderaan in een klasse lager. En degradatie uit die hoofdklasse lijkt nu al waarschijnlijk voor beide Groninger vrouwenvoetbalbolwerken.

 Olde Loohuis is zelf een belangrijk onderdeel van de verklaring ervan, in elk geval voor wat betreft ON. Want na het afgelopen seizoen, waarin ON degradeerde, kondigde de verdedigster haar afscheid aan. In haar kielzog vertrokken ook andere ervaren speelsters als Nathalie Kothai, Marian Meijer, Aruni Slagter en Patricia Regensburg. “Op een gegeven moment wordt het leeftijdsverschil te groot”, verduidelijkt ze. “Ik zat in de kleedkamer met meisjes van zestien.”
 Bovendien verlieten drie grote talenten Oranje Nassau. Keepster Lotte Wiekamp, Dorien Zeinstra en Celine Agema vertrokken naar SC Heerenveen. “Daarmee is de neergang wel een beetje verklaard. Wat bleef was jong en onervaren. Daar mag je niet van verwachten dat ze in de hoofdklasse een grote rol spelen. Bovendien zullen vier ploegen rechtstreeks degraderen. Het zal zwaar worden in die klasse te blijven.”
 Maar we hoeven niet te wanhopen, want er komt genoeg talent aan, zegt de afgestudeerde ALO’er, die ook nog een master pedagogiek afrondde. “Er zijn echt voldoende heel goede meiden bij ON. Talent zat. En als die niet allemaal naar Heerenveen vetrekken, dan komt die topklasse vanzelf weer. En bij The Knickerbockers? Ach, als zich daar weer een paar goede meiden aanmelden, zijn ze zo weer terug.” Al mag de KNVB ook wel wat meewerken, vindt Olde Loohuis. “De bond heeft de regioselecties boven de dertien jaar allemaal afgeschaft. Een slechte zaak. Ze zetten alleen in op de supertalenten, terwijl ik denk dat je je ook later nog kunt ontwikkelen tot een prima voetbalster, die zelfs international kan worden. De piramide moet breder.”
Tegenwoorden speelt Olde Loohuis vooral zaalvoetbal bij Exstudiantes in de hoofdklasse. Met oud-ON’ers én opvallend, ook veel oud-Knickerbockers. En ze speelt fanatiek footvolley. Daarin is ze evengoed pionier, want samen met haar partner Nynke Karrenbeld is de daarin het beste dameskoppel dat ons land kent. “Een prachtige sport. In ons land nog heel klein, maar snel groeiend. Maar ik vind het blijkbaar leuk om nieuwe dingen te ontdekken.”

 

Moeder was de échte pionier
Jorike was eigenlijk voorbestemd om voetbalster te worden. Zowel vader als moeder Olde Loohuis deden aan voetbal. Moeder Hettie zelfs op hoog niveau: ze werd met haar club vv Reutum in 1974 de eerste Nederlandse kampioen die er ooit was in het vrouwenvoetbal.
“Ze is erg trots op me”, zegt Jorike. “Maar zíj was eigenlijk de echte pionier. Eind jaren zestig mocht ze met haar vrouwenteam zelfs niet op een echt voetbalveld spelen. Ze werden naar een plek op de hei gestuurd. Vandaar ook de naam van haar eerste club: De Heitrappers. Ik ben trots op haar.”

Bron:  Dagblad van het Noorden.